باز هم گلی به جمال این ورزشکاران معلول و با غیرت ایرانی که آبروی ورزشکاران به اصطلاح سالم ما را خریدند .

ای کاش می شد بودجه ای که صرف ورزش معلولان می شود را با آنها مقایسه کرد . چند وقت پیش یکی از تیم های ورزش معلولین ایران با اتوبوس به ارمنستان رفت چون پول سفر با هواپيما را نداشتند ! تازه پول اتوبوس هم خود ورزشکاران دادند نه فدراسیون !

امروز قصد دیدن بازی فینال والیبال نشسته را نداشتم . چند دقیقه یک بار از اتاق می آمدم بیرون و تلویزیون را نگاه می کردم تا نتیجه را پیگیری کنم  . در (( گیم )) اول وقتی دیدم  بازیکان ایران پنج امتیاز اختلاف را جبران کردند واقعا لذت بردم و تا آخر بازی را دیدم . کسی فکر نمی کرد ایران بوسنی را شکست بدهد چون ما در سه بازی قبلی مقابل این تیم شکست خورده بودیم .

یعنی این ها مشکل نداشتند که اینطور بازی کردند ؟ یعنی مشکلات فقط برای حمید سوریان و دیگر ورزشکاران ما بود ؟ ای کاش می شد همان جوایزی که قرار بود به مدال آوران المپیک بدهند به قهرمانان پارا المپیک بدهند .

دیدن چنین انسان های با امید و با غیرت و هدف مندی واقعا درس بزرگی بود که در خیلی کتاب ها نمی شود مثالش را دید .

 

نوشته شده در دوشنبه بیست و پنجم شهریور 1387ساعت 16:56 توسط شیاف| |